İçindekiler
- Akrep Bombaları
- Hasta Koçlar ve Eşekler
- Savaş Filleri
- Savaş Domuzları
- Yunan Ateşi
Savaşlar sırasında pek çok kural dışı davranış ve silah kullanımları gözlemlenmektedir. Eski çağlara baktığımızda, durum çok da farklı değildir. Kara Veba bombalarından, ölümcül patojenlerle enfekte olmuş eşeklerin düşman hatlarına fırlatılmasına kadar, insanlık tarihi boyunca inanılması zor ve yaratıcı silahlar kullanılmıştır. Atom bombası ile dünyayı yok etme aşamasına gelmeden önce, insanlar birbirlerini sakatlamak ve öldürmek için çeşitli yenilikçi yöntemler geliştirmişlerdir. Birçok bu yöntem, doğal dünyanın yıkıcı güçlerinden yararlanıyordu. Örneğin, Orta Çağ’da insanların düşmanlarına dışkı fırlattığı bazı silahlar, günümüzdekiler kadar karmaşık olmasa da, yine de etkili olmuştur. Bugün bile, tam olarak çözülememiş bazı kimyasal karışımlar mevcuttur. Şimdi, bu ilginç silahları daha yakından inceleyelim…
Akrep Bombaları
İnsanlar, neredeyse 2000 yıl önce, zehirli akreplerle dolu toprak kap bombaları hazırlayarak bu canlıları silah haline getirmenin bir yolunu bulmuşlardı. Yunan Ateşi, Zehirli Oklar ve Akrep Bombaları adlı kitabın yazarı, M.S. 198-99’da İmparator Septimius Severus yönetiminde antik çöl şehri Hatra’yı kuşatmaya çalışan Romalı askerlerin bu dehşet verici bombalarla karşılaştığını açıklamaktadır. Bu askerler, üzerlerine yağan patlayan akrep bombalarına karşı 20 gün boyunca katlanmak zorunda kaldılar. Toprak kaplar, içindeki ölümcül canlılarla birlikte, yüz ve gözler de dahil olmak üzere cildin açıkta kalan bölgelerine hedef alıyordu. Sonunda Hatra savunması galip geldi ve Severus’un ordusu geri çekilmek zorunda kaldı.
Hasta Koçlar ve Eşekler
Biyolojik savaşın en eski örneklerinden biri, M.Ö. 14. yüzyılda Doğu Akdeniz’i etkileyen Hitit Vebası’na dayanmaktadır. Bu hastalık, Francisella tularensis bakterisinin neden olduğu tularemi hastalığı ile ilişkilendirilmekte ve düşmanların ticaret yolları boyunca yerleştirilen enfekte koçlar ve eşekler aracılığıyla silah haline getirildiği düşünülmektedir. Hastalığın kazara ve kötü niyetle yayılması, enfeksiyonun geniş bir alana yayılmasına sebep olmuştur.
Savaş Filleri
Epirus Kralı Pyrrhus, Argos’taki bir anlaşmazlığı savaş filleri filosuyla çözmeye çalışırken küçük düşürücü bir yenilgiye uğramıştır. Anlatılan hikayeye göre, savaş meydanından çekilme vaktinin geldiğinde, ölen savaş fillerinden birinin cesedi yolu kapatmış ve geri kalan filleri çılgına çevirmiştir. Bu olay sırasında Pyrrhus, kendisini yaralayan bir düşman askerini bıçaklayarak öldürmeyi başardı; ancak bıçaklanan askerin annesi, kederli bir öfke ile Pyrrhus’un kafasına bir taş fırlatarak kralın hayatına son vermiştir. Savaş filleri, hem at sırtındaki süvarilere hem de basit bir şekilde ezerek geçebildikleri piyadelere karşı oldukça etkiliydi. Ayrıca, dişlerinin sivrileştirilmesi veya çeşitli kesici silahlarla donatılması, onları daha da tehlikeli hale getiriyordu. Ancak, zamanının tankı olarak görülebilecek bu canlıların da zayıf noktaları vardı.
Savaş Domuzları
Savaş meydanında, mızraklar, kılıçlar, kalkanlar ve zırhların seslerine eklenen insan ve at çığlıkları arasında bir kaosun hakim olduğunu hayal edebilirsiniz. Ancak bazıları, bu kaosu panik içindeki domuz sesleri ile bir üst seviyeye taşımak istedi. Pyrrhus, M.Ö. 280’de Romalılara savaş filleri getirdiğinde, bu hayvanların görüşlerinin zayıf olduğunu ve seslere, özellikle de domuz ciyaklamasına karşı son derece hassas oldukları fark edildi. Adrienne Mayor’un The Conversation için yazdığına göre, bu durum fillere karşı domuzların saldırısını başlatmalarını motive etti. Bu ilginç taktik, Epirus Kralı’nın ilerleyen zamanlarda kullanılmaya devam eden ve yaşanan kayıplar nedeniyle neredeyse kazanmaya değmeyen bir galibiyet anlamına gelen Pirus Zaferi veya Pirik Zafer teriminin ortaya çıkmasına sebep oldu.
Yunan Ateşi
Heliopolisli mimar Callinicus’un deniz savaşlarında kullanılan Yunan Ateşi adlı ölümcül bir silah geliştirmesi, Bizans İmparatorluğu’nun suyun yanabileceği gerçeğini kabul etmesine neden oldu. İlk olarak M.S. 672’de İmparator Konstantin Pogonatus döneminde kullanılmaya başlanan bu formül, büyük Konstantinopolis Kuşatması’na katkıda bulundu ve “gizli formülü” sıkı bir şekilde korundu. Petrol veya naftadan (yanıcı bir sıvı hidrokarbon karışımı) oluşan bazı kimyasal karışımlar, gemilere fırlatıldığında tutuşabiliyor ve hatta suda bile yanmaya devam edebiliyordu. Yunan Ateşi’nin tam içeriği ve tutuşma mekanizması hala kesin olarak bilinmemekle birlikte, Greenwich Kraliyet Müzesi’nin belirttiğine göre, kimyasal reaksiyonu başlatmak için sönmemiş kireç kullanılmış olabilir. Suyun alevleri söndürmeye hiçbir faydası olmaması nedeniyle, saldırı altındaki kişilerin Yunan Ateşi’ni söndürmek için kuma veya sirkeye ihtiyacı vardı.
